Kejt

Jeśli masz ochotę to zapraszam na nowy epizod na http://wilczy-apetyt.mylog.pl

Czuje, że zaczynam się ogarniać.

Nie ma za co

Przeczytam w najbliższym czasie...

Ja tak z czystej niepohamowanej ciekawości - Kiedy bd coś na M?

Ja wiem, przepraszam, ale jakoś nie potrafię się ogarnąć. Musze skończyć ten cholerny rozdział. Albo, tak na dobrą sprawę - porządnie go zacząć.

Absolutnie nie O_o Ja wręcz od samego początku byłam cholernie ciekawa jak to opiszesz i szczerze powiedziawszy bardzo czekam na to wprowadzenie w jego świat. Żadnych uszczerbków.

Samochodem, co oznacza 3 dni wyczerpującego nicnierobienia na 30 cm wolnego miejsca + rozpychająca się siostra. Bosko.
Nie mogę przeżyć,że nie będzie mnie na premierze!

Jutro rano o 7 O__O

I jak idzie?

To największe marnotrawstwo czasu i weny jakie widział świat. PISZ!

Sugarmana uwielbiam, ale osobiście przez długi czas nie mogłam znieść morbidowskiej Victorii. A Draco...nie dziwię się. Kto by za nim nie tęskniŁ?

Hahaha, chciałam wygooglować Twoje OCMS, ale przez przypadek poprzestawiałam literki i wyświetliła mi się strona Ośrodka Centralnego Szkolenia Maszynistów ;D Zdolna Retia, zdolna...
No jasne, PISZ! Jak wrócę to oczekuję pięknego rozdziału na Mistakenly, a najlepiej dwóch ;D Tak cholernie stęskniłam się za Gilly i Jacobem, że nawet sobie nie wyobrażasz. Przez twoje opowiadanie "TEAM JACOB" nabiera zupełnie nowego znaczenia ;D
I w sumie nie rozumiem fenomenu tak małej liczby komentarzy na Twojej Sub Rosie O_O Może zacznij spamować xD

Szczerze powiedziawszy bardziej martwię się faktem czy ludzie będą jeszcze chcieli czytać coś mojego. Mam niestety pewną irytującą tendencję wpadania w schematy i małe obsesje, w rezultacie mogłabym czytać i pisać na wiele sposobów o jednym i tym samym (patrz Draco/Ginny) przez naprawdę długi czas. Dokładnie tak samo mam z filmami - jak już znajdę coś co przypadnie mi do gustu, mogę to męczyć aż nauczę się na pamięć dialogów i wszystkich piosenek z soundtracku. Jak przechodziłam etap szału na "Spacer po Linie", moja mama prawie wyrzuciła mnie z domu przez moje nagłe uwielbienie do country i Johnny'ego Casha ;D Ale nieważne, coś się wymyśli. Taką mam przynajmniej nadzieję.
Dzięki Bogu, bo już zaczynałam się bać że życie mi przeciekło przez palce o_O W takim razie tej pierwotnej wersji Tamsin nie pamiętam niestety, ale le Rideau przypominam sobie co raz wyraźniej. Chociaż bardziej pamiętam tę chorobliwą ochotę żeby z wściekłości rozwalić monitor. Przyznaję bez bicia, jestem typem zazdrośnika, szczególnie jeśli idzie o pisanie.
A jeśli chodzi o M i SR, wierzę w Ciebie. Gdyby ktoś rok temu powiedział mi że w którymkolwiek z moich opowiadań dojdę kiedyś do XV rozdziału, machnęłabym ręką albo roześmiała mu się w twarz. Ale wystarczyła  odrobina samozaparcia i to, że ludziom naprawdę podobało się co pisałam i w rezultacie dotarłam tu gdzie jestem. Tobie też się to uda, na 100%.

Nie zapominajmy, że to było prawie cztery lata temu (na pewno? jezu, jak ten czas zapierdala o_O) i byłam wtedy gorącą 14. Teraz trochę się zmieniłam, chociaż happy endy uwielbiam do tej pory. Wychodząc z pesymistycznego założenia że w prawdziwym świecie się nie zdarzają, potrzebuję ich chociaż na papierze (może nie aż takie słodkie jak rowlingowski epilog, ale jednak). Z drugiej strony, Morbid też pewnie nie zakończy się specjalnie sielankowo, chyba że w ostatniej chwili zmięknie mi serce.
Ty wiesz, że ja bez zastanowienia pochłonę wszystko co Twoje, więc na Tamsin lub inne HP czekam z niecierpliwością.
Nie wiem czy jest czego żałować, bo z żadnego z tamtych opowiadań nie jestem nawet w połowie tak dumna jak z moim potterowskich pseudo-dziełek. Przynajmniej je mam nadzieję doprowadzić do końca, chociaż jednocześnie im bliżej epilogu tym bardziej mi nieswojo. Nie mam zielonego pojęcia co będę pisać potem.

Szczerze powiedziawszy ja desperacko potrzebuję happy endów, więc nie zagłębiałam się dalej w tamtą historię. I pamiętam że byłam cholernie zazdrosna o Twojego Malfoya, aż mnie skręcało.
Ja kocham HP całym sercem i szczerze powiedziawszy pisanie fanficków zawsze przynosiło mi kupę radości. Boję się tylko, że po Morbidzie i Collision nie będę w stanie wymyślić niczego dobrego. Mam wrażenie że nie stać mnie na żadną innowację, a ludzie nie będą chcieli znowu słuchać tych samych historii.
Kiedyś, jeszcze za czasów starego myloga miałam od cholery opowiadań non-HP, ale raczej nie dożywały dalej niż do 2 rozdziału.

Oo, a co to za pomysł?
Swoją drogą przypomniało mi się, że nie odpisałam ci na Twój komentarz - jeżeli chodzi o Tamsin to wydaje mi się że coś kojarzę. Z tego co pamiętam rozpoczynało się na cmentarzu, tak?
Ja właśnie mam cholerny problem z wymyślaniem nowych opowiadań, szczególnie jeśli idzie o non-HP. Bo fanfickami to ja mogę sypać jak z rękawa, ale co raz częściej się zastanawiam nad zmianą repertuaru. (Chociaż...co to za życie bez Draco? )

Nie pieprzę, nadal uważam że wiele mu brakuje. Zwłaszcza ostatnio.
Właśnie ostatnio dotarło do mnie, że zarówno Morbid jak i Collision dużymi krokami zbliżają się do końca. I co ja zrobię potem? Na co będę narzekać? O czym marudzić? Strasznie szybko mi to zleciało.

Hahaha, przez przypadek właśnie sama skomentowałam sobie profil.
Taki mam plan, w końcu pewnie i tak trochę się tam wynudzę. Ale mam tyle wątpliwości co do tego opowiadania, boję się że zrąbie je już do końca.

widziałam, widziałam, całkiem fajna!
Ja mam ochotę zabrać się za Morbida, ale w sumie miałam się pakować. Kusi kusi, tym bardziej że ostatnio ostatecznie go rozplanowałam.

Ok, deal.

To pojedziemy razem, zacumujemy w mieszkaniu moich dziadków i będziemy wieść rozpustne życie sprzedawcy z warzywniaka

A przy okazji fizyki, słyszałam że jednak rozszerzenie jest prostsze niż podstawa. O ile w tej pierwszej masz do rozwiązania po prostu kilka zadań, na poziomie podstawowym jest dużo teorii i gdybania. Koszmar. Ale w Warszawie są chyba dwie uczelnie medyczne, może ta druga...?
Ja kocham południe, zawsze chciałam pojechać do Toskanii! Tymczasem póki co raczę się corocznymi wyprawami do Grecji - teoretycznie dawno powinno mi się znudzić, ale zawsze odkrywam tam coś nowego. Kocham nawet te cuchnące Ateny, które ponoć są jedną z najbrzydszych stolic Europy. Cóż, może nie jestem wymagająca ;D

No niestety! Fizyka to koszmar niepojęty O_O (co my robimy na mat-fizach? )
No coś tam mówię, niespecjalnie płynnie ale dogadać się dogadam ;D Dużo rozumiem, ale mam barierę żeby zacząć odpowiadać. Zawsze mam wrażenie że ktoś mnie wyśmieje.
Mogę ci zdradzić nawet całą pulę imion mojej najbliższej rodziny: mama Athina, babcia Maria (no greckie jak cholera ;D), dziadek Asterios, wujek Dimitris.

No widzisz. Tylko ty wydajesz mi się pasjonatką, ja jestem typem lenia i chodzącym niezorganizowaniem. Niby chodzę na te wszystkie zajęcia, korepetycje, uczę się jak mogę, ale najczęściej nie widzę efektu. Naprawdę czarno czarno to widzę.
Mnie ciągnie do Warszawy, bo mam tam kuzyna i w sumie to zawsze jakieś oparcie. Poznań wydaje mi się nudny, ale nie biorą fizyki, a Kraków...różne rzeczy słyszałam.
Mama jest greczynką-greczynką, z greckim imieniem i nazwiskiem ;D No i siłą rzeczy ja jestem małym mieszańcem, ale brzmię całkowicie polsko (: W sumie jestem dumna z takich korzeni, zawsze to jakaś odmiana ;D